Prunus persica 'Avalon Pride' - Perzik

Oorsprong en achtergrond

‘Avalon Pride’ is een Amerikaanse perzikselectie (Prunus persica) die in 1981 als toevallige zaailing werd ontdekt door Margaret Proud in Issaquah, Washington. De selectie trok vooral aandacht doordat de boom in het vochtige klimaat van westelijk Washington opvallend weinig last had van krulziekte. Tijdens de verdere evaluatie stond hij bekend als de ‘Proud’ leaf curl resistant clone; ook de naam ‘Croft’ komt als synoniem voor. ‘Avalon Pride’ werd vervolgens verspreid als een vroeg rijpende perzik die juist in koelere, vochtigere gebieden interessant is.

Vruchten

De vruchten zijn middelgroot tot groot en rond, met een geelachtige grondkleur die aan de zonzijde grotendeels met rood kan worden overtrokken. De schil is typisch perzikachtig en fijn behaard. Het gele vruchtvlees is sappig en bij goede rijpheid zoet, met voldoende frisheid en een duidelijk perzikaroma. De steen is half-loslatend: bij goed rijpe vruchten komt hij gemakkelijker van het vruchtvlees los, maar niet zo volledig als bij uitgesproken lossteentypes. Voor de beste smaak is voldoende zon en warmte tijdens de laatste weken van de rijping belangrijk.

Rijping

‘Avalon Pride’ behoort tot de vroeger rijpende perziken. In onze streek kan de pluk doorgaans vanaf eind juli beginnen en doorlopen tot in augustus, afhankelijk van standplaats, zomerwarmte en vruchtbelasting. Een warme, zonnige muur of andere beschutte plek kan de rijping vervroegen. De vruchten zijn eetrijp wanneer de grondkleur duidelijk geel wordt, het vruchtvlees licht meegeeft en het typische perzikaroma goed waarneembaar is. Perziken worden het best in verschillende plukbeurten geoogst en zijn vooral voor verse consumptie vrij kort houdbaar.

Culinair

Door zijn sappige, zoete en aromatische gele vruchtvlees is ‘Avalon Pride’ in de eerste plaats een goede dessertperzik om vers te eten. De vruchten zijn daarnaast geschikt voor fruitsalades, gebak, compote, confituur, chutney en andere bereidingen waarin het uitgesproken perzikaroma tot zijn recht komt. Ze kunnen ook worden ingemaakt of kort verhit, al wordt het zachte vruchtvlees bij langdurige verhitting snel minder stevig. Volledig rijpe vruchten worden het best snel gegeten of verwerkt.

Boomverzorging en onderhoud

‘Avalon Pride’ groeit matig tot krachtig en vormt zonder begeleiding een brede, vrij open perzikboom. Kies bij voorkeur een warme, zonnige en beschutte standplaats met een vruchtbare maar goed doorlatende bodem. Een plek waar blad en jonge scheuten na regen snel kunnen opdrogen is bijzonder gunstig voor perzik. Vermijd langdurig natte grond, terwijl tijdens droge perioden en de vruchtontwikkeling voldoende bodemvocht belangrijk blijft.

Een belangrijke eigenschap van ‘Avalon Pride’ is zijn opvallend goede tolerantie tegen krulziekte (Taphrina deformans). In praktijkproeven en teeltwaarnemingen wordt hij doorgaans duidelijk minder aangetast dan gevoelige perzikrassen. Hij is echter niet volledig immuun: in jaren met hoge infectiedruk kan ook ‘Avalon Pride’ symptomen vertonen. Een luchtige kroon en een gunstige standplaats blijven daarom waardevol.

Zoals andere perziken draagt hij hoofdzakelijk vruchten op eenjarig hout. Regelmatige verjongingssnoei helpt om voldoende jonge, vruchtbare scheuten te behouden en voorkomt dat de kroon van binnenuit kaal wordt. Snoei bij voorkeur bij droog weer tijdens of rond de groeiperiode, eerder dan midden in de winter. Bij een rijke vruchtzetting is vruchtdunning aan te raden: zo krijgen de overblijvende perziken meer ruimte en kan de boom voldoende groot en smaakvol fruit ontwikkelen.

Bestuiving

‘Avalon Pride’ is zelfvruchtbaar, zodat één boom voldoende is om vruchten te kunnen dragen. Een tweede perzikras is voor de bestuiving niet noodzakelijk. De bloesems verschijnen vroeg in het voorjaar en worden door insecten bezocht. Omdat perzik vroeg bloeit, kan nachtvorst tijdens de bloei de uiteindelijke vruchtzetting beperken, ook wanneer de bestuiving op zichzelf goed verloopt.

Volg ons